Güne kördüğümle başlamak pek hoş oldu. İçimdeki çatlamayan sevgi tohumlarını da filizlendirdi. Cuma münasebetiyle kanallardan birinde değerli bir hoca şöyle anlattı "kördüğüm"hikayesini:
Bir gün Hz. Aişe annemiz Peygamber Efendimize(sav) Beni seviyor musun? diye sormuş.
Efendimiz de "tabiki seviyorum" demiş.
Aldığı cevapla tatmin olmayan Aişe annemiz tekrar sormuş:"Nasıl seviyorsun?"
Efendimiz "KÖRDÜĞÜM GİBİ Ya Aişe" demiş. Zaman zaman sorusunu yinelemiş annemiz, "Kördüğüm ne alemde?"diye,
"İlk günkü gibi" demiş her defasında Efendimiz.
Belki de pek çoğunuz biliyorsunuz ama benim gibi duymayanlar için paylaşmak istedim.
Her şeyin ilacı sevmek aslında.
Eskiden ananelerimiz zamanında sevgi kelimesi günümüzdeki kadar popüler değildi belki de. Hatta ayıpmış sevdiğini söylemek ama gerçekten severmiş insanlar. Reklam olsun diye, sosyal medyada fotoğraf olsun diye değil. Bi kuru ekmeğe bi tas çorbaya razı olacak kadar severmiş.
Günümüzde öyle mi?
İki günde aşktan ölünüp sevda masalları yazılıyor. Akşam yemekleri ünlü resturantlarda yenilip, pahalı hediyelerle tatmin olunuyor.(!)
sonra
ufacık şeylerden büyüyen tartışmalar, "Allah belanı versin"li şarkılar...
Oysa Aişe annemiz "ilk günkü gibi bir kördüğümün müptelası"..
Allah bize de ömrümüzün sonuna kadar kördüğümlerimizi muhafaza edebilmeyi nasip etsin ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder