MERAKLISINA ANNE KURABİYESİ..

Merhabalar,

Anne olduktan sonraki ilk anne kurabiyemi yapmış bulunuyorum. Yaparken oğluşumun büyüyüp benden kurabiyeler istediği günlerin hayalini kurdum.Bu klasik tarifin içinde neler mi var? 

İşte malzemelerimiz;

2 yumurta,

1.5 su bardağı şeker,

1 su bardağı sıvı yağ,

1 su bardağı yoğurt, 

1 tatlı kaşığı karbonat(üzerine limonsuyu sıkılıp kestirilecek)

vanilin

Koca bir sürahi ANNE SEVGİSİ :-)

aldığı kadar un( aldıkça alır tabi de kulak memesi yumuşaklığına gelicek kadar alıcak)

üzeri için;

yumurta sarısı, susam, ceviz vs.

Tüm malzemeler güzelce yoğrulur, şekil verilip üzeri süslenir.

Isıtılmış fırında 180 derecede kızarana dek pişirilir. ama hiç bir zaman annenizinki kadar enfes olamaz:-)

Afiyet Olsun, 

KÖRDÜĞÜM GİBİ...

Güne kördüğümle başlamak pek hoş oldu. İçimdeki çatlamayan sevgi tohumlarını da filizlendirdi. Cuma münasebetiyle kanallardan birinde değerli bir hoca şöyle anlattı "kördüğüm"hikayesini:

 Bir gün Hz. Aişe annemiz Peygamber Efendimize(sav) Beni seviyor musun? diye sormuş.

 Efendimiz de "tabiki seviyorum" demiş. 

Aldığı cevapla tatmin olmayan Aişe annemiz tekrar sormuş:"Nasıl seviyorsun?"

Efendimiz "KÖRDÜĞÜM GİBİ Ya Aişe" demiş. Zaman zaman sorusunu yinelemiş annemiz, "Kördüğüm ne alemde?"diye,

 "İlk günkü gibi" demiş her defasında Efendimiz.

Belki de pek çoğunuz biliyorsunuz ama benim gibi duymayanlar için paylaşmak istedim. 

Her şeyin ilacı sevmek aslında. 

Eskiden ananelerimiz zamanında sevgi kelimesi günümüzdeki kadar popüler değildi belki de. Hatta ayıpmış sevdiğini söylemek ama gerçekten severmiş insanlar. Reklam olsun diye, sosyal medyada fotoğraf olsun diye değil. Bi kuru ekmeğe bi tas çorbaya razı olacak  kadar severmiş. 

Günümüzde öyle mi?

İki günde aşktan ölünüp sevda masalları yazılıyor. Akşam yemekleri ünlü resturantlarda yenilip, pahalı hediyelerle tatmin olunuyor.(!) 

sonra 

ufacık şeylerden büyüyen tartışmalar, "Allah belanı versin"li şarkılar...

Oysa Aişe annemiz "ilk günkü gibi bir kördüğümün müptelası"..

Allah bize de ömrümüzün sonuna kadar kördüğümlerimizi muhafaza edebilmeyi nasip etsin ..

Yine yine YENİDEN!!!

Yeni bir sayfaya çevriliyor yüzümüz
Bir zamanlar okunan sonra tekrar okumak için tedirgin olunan bir sayfa bu.
Yıllardır özlemini duyduğum memleket kokan bu fotoğraf yeni evimizin penceresinden.
Bir zamanlar yalnız başıma tuttuğum yollar şimdi eşim ve oğlumla karşılıyor beni.
Doğduğum, 
hayatımın diğer yarısına evet dediğim 
bu şehre üç kişi dönüyorum.
Hayat bazen hiç aklında olmayan şeyleri çıkarıyor karşına, bazen de çok isteyip de artık olmaz dediklerini. 
Ben Balıkesire geldiğimde aklımda tek bir fikir vardı. o da eşimin doktorayı bitirip Giresuna taşınmamızdı. 
Ama nerden olsundu? Sonra alıştım galiba iki kişilik hayata. İstemez oldum dönmeyi. Düşündükçe çok geldi bir şeyler ta ki hayatıma mini minnacık(!) bir tostos girene kadar.
 Her şey iyi hoş lakin bir can var şimdi hususi zevkleri,, istekleri rafa kaldırtan. Aslında ne zamandır beklediğim memlekette yaşama arzusunu gerçeğe dönüştüren kudretin yolladığı sebep.. Oğlumun kısmeti galiba tüm bu olanlar.
 bizim hiç bir girişimde bulunmadan eşimin ordan iş teklifi alışı, askerliğini bedelli olarak yapma şansı yakalaması ve bu hoş manzaralı ev..
Biz Rabbimizden bir evlat istedik O şükürler olsun tüm dilediklerimizi onunla gönderdi.Bakalım ilerleyen zaman bu hoş manzaranın karşısında neler getirecek..
Can sağlığı ve kalp huzuruyla, Hoşçakalın!